Direct naar de inhoud

Wie heeft zin in een generatiestrijd?

Opinie

vrijdag 25 november 2011

Al enkele jaren trachten sommige jongeren de ouderen een schuldcomplex aan te praten. Ook in CD&V. Meestal denk ik: ’Ach, geen energie aan verspillen. Positief zijn. Dialoog. Bruggen slaan. Dat zijn de wachtwoorden van onze generatie.’ Maar als blijkbaar ‘een wanhoopskreet’ (Ampersand, november 2011) weerklinkt, dan moeten we daar uiteraard op reageren. Overigens waren er de jongste dagen geregeld ouderen die mij aanspraken over die wanhoopskreet en …op de eerste plaats met de vraag of die uit CD&V-rangen kwam dan wel uit een andere partij.

Als taal en stijl van de aanvoerders van een generatiestrijd ongewijzigd blijft, vrees ik dat zij tenminste op één punt gelijk gaan krijgen, nl. dat ouderen zich niet de borst willen nat maken voor een samenleving zoals zij die voorstellen. Zestigplussers herkennen zich niet in een maatschappij waarin generaties tegenover elkaar staan en als strijdende partijen hun gelijk betwisten. Zij delen de versmallende blik die de maatschappelijke tegenstellingen projecteert in generatieconflicten niet. Zij kennen de ervaring van ‘iedere generatie strijdt voor haar belangen’ niet.

Ouderen die ik ontmoet zijn dankbaar dat zij inderdaad meer dan vorige generaties hebben kunnen genieten van toenemende welvaart, kansen op onderwijs en participatie aan cultuur. Vaak na een kinder-en jeugdtijd van schaarste, geslotenheid en beperkende gezagsverhoudingen. Zij beseffen dat welvaart en sociale bescherming het resultaat zijn van een sociaal gericht beleid en waarderen dat. De inzet in het maatschappelijk leven en het vrijwilligerswerk van veel ouderen krijgen vaak het motief mee van ‘iets terug doen…want ik heb ook veel gekregen…’. Met lede ogen zien zij vaak dat hun kinderen ongeduldig en onmiddellijk gebruik willen maken van het spaarpotje dat zij ter beschikking hebben.

De ‘gelijkwaardigheid en wederkerigheid’ waarin jongeren werden opgevoed blijken geen invloed te hebben wanneer zij als volwassenen over hun ouders spreken. Zestigplussers worden dan getypeerd als onverantwoordelijke burgers die ongegeneerd profiteren, die zonder schuldbesef ‘genieten’ van een pensioen en ‘het hazenpad kiezen’ in plaats van langer te werken, als ‘niet-werkende’ generaties die verzorgd willen worden…..Hoe kan in een dergelijk klimaat een dialoog tussen generaties gevoerd worden? Hoe kan solidariteit groeien?

Gelukkig zijn de tegenstellingen tussen generaties voor een groot deel ‘opgefokt’ door enkelen die menen er politiek garen uit te spinnen. Ik heb de stellige indruk dat de tegenstellingen en gedeelde overtuigingen doorheen meerdere generaties lopen. Zestigplussers leven niet met oogkleppen en weten best dat ingrijpende maatregelen nodig zijn om onze welvaart en ons sociaal model te redden. En dat iedereen in onze samenleving een deel te dragen krijgt. En zij weten best wat het is : werken opdat komende generaties het zo goed –of zelfs beter- zullen hebben.

Maar het voorstellen alsof zij een persoonlijke schuld af te lossen hebben om rechtvaardigheid tussen generaties te realiseren is niet terecht. Zeker niet als het stereotiepe beeld gegeven wordt alsof alle ouderen er warmpjes inzitten. Voor velen is er welvaart en een gezond langer leven. Gelukkig. Maar onder de 75-plussers leeft een op vier met een armoederisico, en eenzaam oud worden is allesbehalve een rooskleurig perspectief.

Kortom: er is in onze samenleving al competitiviteit genoeg. Die tussen de generaties kunnen we missen. Eerder dan een generatiestrijd hebben wij een klimaat van verstandhouding nodig waarin snel maatregelen genomen worden voor duurzame perspectieven. Ook de maatregelen voor ouderen zullen een draagvlak vinden. Wij weten dat een dialoog over generaties heen mogelijk is… als ook de perspectieven gedeeld worden.

An Hermans Algemeen voorzitter CD&V-senioren

(Standpunt besproken en goedgekeurd op het algemeen bureau CD&V-senioren, 24 november 2011) 

Labels: An Hermans Senioren Opinie

Reacties (12)

E. Damen Maandag 5 December 2011, 14:05 Meld misbruik

De jongeren hebben wel een paar punten, ze moeten met twee gaan werken en betalen daardoor beide aan het sociaal weefsel (gezondheidszorg, pensioenen, ...) dat hoofdzakelijk uit arbeid verkregen wordt. Daardoor moeten ze natuurlijk veel meer energie in werk en gezin stoppen dan mensen die nu tussen 65 en 80 jaar zijn moesten doen, de mensen die boven de 80 zijn kenden wel veelal extreme armoede en hadden weinig machines om het huishouden te verlichten en moesten ook nog eens tot hun 65 jaar werken!

Bij de groep tussen de 65 en 80, tenminste bij een grote groep, er waren immers ook al tweeverdieners, stonden de pantoffels klaar, de soep op de tafel als de partner thuiskwam. En nog maar te zwijgen over de grote inflatie in de jaren 60-70 die hun woonlening drastisch goedkoper liet worden. De niet werkende partner van de groep 65-80-ers werd en wordt eigenlijk voor een deel onderhouden door de gemeenschap, immers de gezondheidszorg, pensioenen,... vanuit één wedde betalen is gewoon onmogelijk voor de meeste inkomens. En tja, dit kan je natuurlijk niet goedpraten vanuit solidariteit, immers waarom zou je solidair zijn met mensen die zich niet op de arbeidsmarkt aanboden terwijl hun gezin gemiddeld uit evenveel leden bestond als het huidige gezin.

Maar moesten we het nu nog zo kunnen doen zouden we het ook doen, deze groep diaboliseren is verkeerd, de gevoerde politiek van toen is verantwoordelijk voor deze wantoestanden,niet de mensen, de politici van nu moet echter hun zwaar pensioenvoordeel opgeven en zo geloofwaardigheid verwerven in deze besparingsronde of is dit regeerakkoord een zware belastingsronde voor de huidige mensen op de arbeidsmarkt. Het is maar van welke hoek je het bekijkt!

benny breugelmans Zaterdag 3 December 2011, 16:42 Meld misbruik

velen ouderen klagen dat ze langer zullen moeten werken, of menen dat ze hun werk niet meer aankunnen op 60 jaar. Ikzelf ben, wegens operatie aan mijn rug, nu reeds een tweetal jaren invalide. Daarvoor was ik 3 jaren werkzaam als werknemer gevolgd door 17 jaar activiteit onder zelfstandig statuut. En dan opeens gebeurt er dit... het enige dat je nog kan is veel rusten op een ziekenhuis bed en na enige revalidatie een koffie gaan drinken in een taverne om toch maar tussen de mensen te kunnen komen. Ik denk dan bij mezelf dat ik me in dezelfde situtatie bevind als een gepensioneerde. Dikwijls hebben die ook pijn in hun rug en zie je ze in tavernes socialiseren... in de week in de dag zie je veel oudere mensen maar ook mensen rond de 40 jaar die ook op ziekekas zijn en wat mij opvalt is dat men elk jaar 5 jaar ouder word. Rust roest! Gepensioneerden praten over vroeger, wat mijns inziens bewijst dat men het vroeger beter had. Men voelt zich uitgerangeerd. Langer werken is niet iets negatiefs, maar positief. Enkel, oudere mensen moeten bewust zijn van hun mogelijkheden. Een vakman kan zich makkelijk herscholen tot een andere job, dat er geen werk is voor ouderen geloof ik niet. Men moet ook nog er voor willen gaan... op die leeftijd kan dat op voorwaarde dat men graag werkt dus verander van studierichting. Vdab motiveer ook de ouderen en je laat ze langer leven... daar ben ik zeker van.

Pauwels Jaak Zaterdag 3 December 2011, 10:16 Meld misbruik

Hallo,

Ik begrijp dat er veranderingen moeten komen maar ikzelf ben een goede vijftiger en de laatste jaren
heb ik met leeftijdsgenoten regelmatig een babbeltje gedaan over hoe het zou zijn en wat we zo al zouden kunnen doen als we op 58 op brugpensioen zouden gaan.
Als ik 58 zal worden kan ik 40 jaar arbeid (en zo vele duizenden met mij) bewijzen.
Alleen is het probleem ( en zo begrijp ik toch) dat dit voor mij althans voor mij in voege zo gaan begin 2016.
Dus door de nieuwe regeringsmaatregeling zou ikzelf,en zovelen met mij,
hierdoor verplicht worden om twee jaar langer te moeten werken
niettegenstaande het beroepsverleden volledig in orde is.
Begrijpen jullie wel dat er zo velen zijn in die situatie en kan daar dan geen rekening meegehouden worden?
En is mijn leeftijdscategorie dan de eerste die het gelag zullen moeten betalen van wat er de voorbije jaren allemaal is misgelopen.
Nogmaals,er moet iets veranderen maar toch niet op de kap van de mensen die enkele jaartjes van het brugpensioen verwijderd staan(woorden van mijn eigen kinderen).

Gabriël Feys Donderdag 1 December 2011, 16:04 Meld misbruik

Ook ik heb me geërgerd aan het artikel van Pieter Marechal in De Standaard. Het leek me dat hij in grote mate napraatte wat Bart Somers (liberaal) en Bart Dewever (donkerblauwe liberaal) er al jaren trachten in te hameren: de hard werkende dertigers zullen niet willen betalen voor de potverterende gepensioneerden. Ik nodig de heer Marechal uit om eens de loopbanen van de huidige dertigers te vergelijken met die van onze generatie. Dan zal hij beseffen over welke faciliteiten de huidige generatie beschikt in vergeljiking met de generatie die gedurende of juist na WO II geboren is. In elk geval heeft de gemeenschap voor mij geen geld moeten uitgeven voor een bedrijfswagen, noch voor vaderschapsverlof, dienstencheques, ... En voor onze eigen woning hebben we zoals de meesten eerst gespaard, dan zuinig geleend... Ik voel me niet verantwoordelijk voor de -ongetwijfeld hardwerkende - traders van Wall Street, Londen, Fortis of Dexia die de zuurverdiende spaarcenten van de gepensioneerden verkwanseld hebben uit kortzichtig geldgewin en daarmee in de eerste plaats de huidige krisis veroorzaakt hebben. Maar ik heb wel al tien jaar geleden op een grote vergadering gezegd dat ik wat de toekomst betreft niet bang was voor mezelf of voor mijn kinderen, maar voor mijn kleinkinderen, die opgroeien in een maatschappij waarin het woord 'waarden' taboe is. Laten we daar maar iets aan doen.

Eric Neirynck Donderdag 1 December 2011, 13:07 Meld misbruik

Als 60-jarige kan ik alleen maar zeggen dat we sinds de oliecrisis van begin jaren '70 niet anders gehad hebben dan crisissen na elkaar. Elke keer bang afwachten wat het zal worden op het werk, vooral in de privé. Wordt men afgedankt of niet? Het zou dus fout zijn te beweren dat onze generatie het makkelijk heeft gehad. Ook wij hebben moeten inleveren tijdens de besparingen van de jaren '90 door o.a. een solidariteitsbijdrage die we lang hebben meegesleurd.

De huidige jeugd is grootgebracht in luxe, met een aparte slaapkamer met tv en later computer. Toen wij bouwden hadden wij niet eens een badkamer of een keuken, dan kwam pas later. Nu willen de jongeren van begin af een huis met alles er op en er aan, wekelijks gaan uit eten, twee maal op reis gaan, een kuisvrouw die wordt betaald door de staat en een kinderopvang die niets kost., een volumewagen van het werk waarvoor men geen sociale zekerheid betaald. Dat de talrijke echtscheidingen ook arm maakt, daar staat men niet stil bij.

En als men spreekt van langer werken wordt meestal de privé-sector geviseerd. Het onderwijs, politie, brandweer, NMBS en dergelijke meer zijn blijkbaar zware beroepen. De privé is een makkie. Een leven lang hangt mogelijk ontslag boven het hoofd en eens men ouder wordt kan men u niet meer missen.

Eric De Loof Woensdag 30 November 2011, 22:35 Meld misbruik

Het opiniestuk van mevrouw An Hermans heeft mijn aandacht weerhouden.
Ik ben het, er zelfs mee eens wat daarin werd verwoord.
Beter nog, het komt net op tijd.
Senioren zijn bereid in dialoog te gaan met jongeren over maatschappelijke en ethische problemen, en dit in een positieve en zeker niet in een vijandige sfeer. Zij zijn voorstander van intergenerationele solidariteit.
Vele senioren hebben de kans gehad hoger onderwijs te volgen. Jongeren, gelukkig ook .
Senioren willen vooral, jongeren kansen geven en het recht om jongeren op fouten te wijzen. Dat noemt men dan ervaring en........., verantwoordelijheid nemen.
Toch nog een hint voor die sympathieke en eigenlijk brave Pieter.Binnen cdenv liggen stapels teksten. Mocht U de nodige tijd hebben, even inkijken........ en het is nog goed bedoeld ook.

Verstich Georges Woensdag 30 November 2011, 21:15 Meld misbruik

als 59 jarige met een loopbaan van 44 jaar tot nu toe voel ik mij misbruikt door de "heren" (natuurlijk ook Dames,maar ik blijf beleefd) die ons land geregeerd hebben al die tijd

Alleskon,niks moest en zaaien naar de zak ? dat hoefde niet
resultaat is een schuld die gewoon nooit nog kan afbetaald worden,wij hebben de volgende generatie's opgezadeld met een oninlosbare schuld
Ik ben persoonlijk beschaamd over wat ik mijn kinderen en kleinkinderen nalaat
Als ik nu terug het"positivo" gedoe van onze onderhandelaars hoor dan krijg ik een déja vu van jewelste
Dit gaat gewoon verder,we gaan er weer tegenaan ,leen gewoon maar geld ,schrijf staatsbons uit die toch met niks gedeklt zijn dan met schulden en spreek het hoezée van de heren
En jawel,ook de heren van mijn party delen serieus in deze schuld
Ben ik dan een negatieveling omdat ik niet mee roep welke mooie kleren onze "naakte"keizers dragen ? is realisme nog toegelaten
Als de jongeren ons op het matje roepen hebben ze dan gelijk .... ja!
als ze zeggen dat wij het makkelijker hadden dan zeg ik dat ze gelijk hebben ,wij mochten een schuld opbouwen dank zij onze "wijze" heren
mea culpa slaan zou best zijn dacht ik zo
nu ja , ik zal wel bakken kritiek krijgen maar ja ...in een "democratie" heeft iedereen recht op zijn gedacht dus ook de negativo's zeker

De Ly Paula Woensdag 30 November 2011, 18:19 Meld misbruik

Ik beaam ten volle het standpunt van mevr. Hermans.
Paragraag na paragraaf kan ik wat daarin gezegd en geschreven wordt bijtreden en goedkeuren. Haar visie is mijn visie, alhoewel... ik zet toch eventjes een stap achteruit bij de paragraaf waarin zij zegt : De 'gelijkwaardigheid en wederkerigheid' waarin jongeren werden opgevoed blijken geen invloed te hebben wanneer zij als volwassenen over hun ouders spreken. Zestigplussers worden dan .........Hoe kan solidariteit groeien?
Zijn onze jongeren wel in een dergelijke geest opgevoed??? Wat hebben kinderen van gisteren, de jongeren van vandaag en misschien nog meer onze huidige kinderen en tieners te zien en te horen gekregen in verband met verval van onontbeerlijke maatschappelijke en morel waarden, de ontkenning, expliciet en impliciet, van respect voor hun voorgangers (meestal de grootouders), die toch voor hun welvaart gezwoegd en gezorgd hebben ? Wie heeft dergelijk "vervuild" klimaat geschapen ? Niet het kind, maar wel de volwassene, die heeft m.i. op de eerste plaats boter op het hoofd.
Ik neem aan en ik ben ervan overtuigd dat we nog veel jongeren hebben met goeie principes en een juiste kijk op de samenleving. Ik heb het een paar weken terug nog in Kortrijk mogen ondervinden en wanneer je ze dan een complimentje geeft zijn zij klaarblijkelijk fier op hun houding.
Als ouderen moeten wij niet zwijgen - zoals ik kort geleden een oudere dame hoorde zeggen dat wij voor onze kinderen en jongereen moeten zwijgen - maar laten wij ook nederig zijn en goed beseffen dat de huidige maatschappij - die op vele punten ontspoord is - de vrucht is van wat wij, maar vooral de generatie die na ons komt, de ouders en opvoeders van onze huidige tieners en jong-volwassenen, er van gemaakt hebben.

Ik vond, in onze vergadering van 25 november ll. de houding van onze voorzitter Michel t.o.v. Pieter Marechal goed en passend . Hij zegde boos te zijn op Pieter - m.i. met recht en reden - hij liet Pieter zijn zeg doen, ronde de hoekjes wat af , gaf hem ten slotte als een wijze (groot)-vader een goeie raad.

Misschien hebben en nemen wij niet genoeg de kans om, over de generaties heen, zaken te bespreken en meningen te delen. Ik weet wel, het zal niet alles oplossen en weer rechttrekken en zekerlijk niet in de naaste toekomst, maar het kan ons allen misschien tot nadenken en zo tot toenadering aanzetten.

Erik Vanackere Zondag 27 November 2011, 19:26 Meld misbruik

Positief zijn. Bruggen slaan. Dialoog. Het zijn inderdaad onze wachtwoorden.
In dialoog gaan veronderstelt allereerst luisteren, en wel op zo'n manier dat je bereid bent je mening bij te stellen daar waar de gesprekspartner iets zegt dat jij nog niet opgemerkt hebt, maar dat toch juist blijkt. Je gaat dus zonder voor-oordelen het gesprek aan. Je laat je dus niet overrompelen door veralgemeningen in de aard van : ' Zij willen niet werken. Er zijn vacatures bij de vleet. Snij in de werkloosheidsuitkeringen en dan zullen ze wel aan de slag gaan.'
Wie het vertrouwen weet te winnen van vele mensen die in zware moeilijkheden verzeild zijn komt tot de ontdekking dat bij velen niet onwil maar onmacht hen verhindert 5 dagen per week te arbeiden op het ritme dat gewoonlijk gevraagd wordt. Dat is het geval zowel bij tal van jongeren als bij niet weinig 55-plussers. De uitkeringen verminderen van deze mensen verergert alleen maar hun situatie.
Om voltijds te kunnen werken moet je niet alleen lichamelijk fit zijn. Vakbekwaamheid, psychische gezondheid, je relationeel goed voelen, menswaardig wonen : het zijn evenzovele voorwaarden die een sterke invloed uitoefenen op het al dan niet aan de slag kunnen.
Mensen sterker laten worden, investeren in begeleiding, op zoek gaan naar ieders mogelijkheden en daarop bouwen, dat alles vraagt zware inspanningen. Maar zijn voor CD&V de meest kwetsbare mensen deze inspanningen niet waard ? Of het nu gaat om jongeren dan wel om minder jonge mensen : moeten we niet samen op zoek gaan naar de meest menswaardige oplossingen. En dus de mens voorop plaatsen, en niet de afgoden die men ' markten' noemt, niet dus diegenen die - lees de bedenkingen van A. Neyts - in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk geld willen binnenrijven zonder omzien naar de mens in moeilijkheden.
Een klimaat van verstandhouding is inderdaad onmisbaar, en evenzeer de bereidheid om de crisis die we doorworstelen te bekijken door de bril van de mensen die het ergst zijn getroffen.

H. Gevaert Zondag 27 November 2011, 18:46 Meld misbruik

Ach, laat de jongeren hun opinie maar uitdrukken. Begrijpelijk toch dat ze ongerust zijn over wat hen wacht. Het siert hen dat ze verantwoordelijkheid willen opnemen. En zijn het ook niet de vaders en moeders die als eersten aangewezen worden als jongeren in een gezin voelen dat er een en ander fout loopt? Liever zo dan dat ze zeggen dat het hen helemaal niets kan schelen. En ook begrijpelijk dat ze 'de vorige generatie' verwijten dat er veel te veel geleend werd en dat die leningen nu zwaar doorwegen op het budget dat voor hen beschikbaar is om er de staat mee te organiseren. En ze hebben nog gelijk ook. Alleen moeten ze er de juiste mensen voor verantwoordelijk stellen. Net zoals niet iedere politieman moet aangepakt worden als je ergens van je handtas beroofd werd. Maar het is goed dat er nagedacht wordt over de verantwoordelijkheden die straks bij hen zullen terecht komen. Hopelijk leren ze er uit dat ze diezelfde fout geen tweede keer zullen mogen maken. We moeten durven toegeven dat een aantal politici van onze generatie de zaken verkeerd aangepakt hebben en we moeten niet de pretentie willen hebben te zeggen dat het alleen mensen van de andere partijen zijn die verantwoordelijk zijn. Ook in onze partij zijn mensen veel te lichtvoetig door de staatsfinanciën heen gewandeld. Niet dat het hun bewuste keuze geweest is om de volgende generatie op te zadelen met een onoverzichtelijke schuldenberg. De tijden waren gewoon anders en ook de jongeren van vandaag zouden in dezelfde omstandigheden dezelfde fouten gemaakt hebben. Wie wel een zware verantwoordelijkheid dragen zijn diegenen die, in een periode dat men reeds besefte dat het fout liep in de hele westerse wereld, geen spaarpot aangelegd hebben maar de toenmalige mogelijkheden om dat te doen schaamteloos uitgedeeld hebben om politiek te scoren. Er zullen in de nabije toekomst wel politieke wetenschappers genoeg zijn die zullen uitzoeken hoe het zover is kunnen komen. Ik hoop oprecht dat onze jongeren, zeker de jonge politici, de vinger op de wonde zullen blijven leggen als het vandaag fout loopt. En iets in mij zegt dat ze reeds aan de slag kunnen met de zopas bereikte akkoorden over de staatshervorming waarbij heel wat gevaarlijke pistes ingebouwd werden die de autonomie van de gewesten (in casu Vlaanderen) zwaar aantasten (denk maar aan de franstalige rechters die plots in ons rechtssysteem opduiken en waarbij klassejustitie plots weer om de hoek komt kijken. Of de beknotting van de macht van de Vlaamse minister van binnenlandse aangelegenheden die de tweetalige raad van State over zich heen krijgt. De niet-benoembare burgemeesters zullen wel weten wanneer ze klacht indienen. Hopelijk zullen de jonge politici van alle partijen die akkoorden met argusogen bekijken en dan mogen ze gerust kritiek hebben op hun voorgangers.
Zolang we met mekaar kunnen blijven overleggen is er hoop op een betere toekomst, in de eerste plaats binnen de partijen over de generaties heen maar ook tussen de jongeren van alle partijen samen.

Vanden Berghe Jean Pierre Zondag 27 November 2011, 18:45 Meld misbruik

Ik sluit me volledig aan bij de visie van Arnaud Roets
het is hoog tijd dat we de rangen sluiten, vooral intern
we kunnen alleen maar sterker worden als we allen werken voor een mooie toekomst ongeacht,
geslacht, of actief werkend, of gepensioneerden
ik heb een actieve loopbaan van 46 jaar achter de rug en ik ben daar vier op dat ik ook gans
mijn leven daartoe heb bijgedragen ! sluit de rangen !

Roets Arnaud Vrijdag 25 November 2011, 19:55 Meld misbruik

Deze namiddag, met 33 senioren, een discussieforum gehad met de nationale CD&V jongerenvoorzitter Pieter Mareschal, naar aanleiding van zijn artikel in De Standaard van 30 oktober en in Ampersand van november 2011.
Zijn uiteenzetting was toch anders van toon en hij was akkoord dat het geen zin heeft om generaties tegen elkaar op te zetten. Het artikel van onze nationale voorzitters An Hermans, te lezen op de website van CD&V en van de senioren, had eveneens de instemming van het publiek. We pleiten dat zowel de toekomst van de jongeren, onze eigen kinderen en kleinkinderen, alsook deze van de senioren op een solidaire manier kan verzekerd worden en zijn overtuigd dat iedereen wil bijdragen omdat te doen lukken.
Laten we samen verder werken aan de toekomst van onze partij!

Reageer

Uw e-mailadres wordt nooit publiek gemaakt.
Reacties met reclame, spam of scheldpartijen worden verwijderd. Gelieve enkel te reageren op dit onderwerp, gebruik voor algemene vragen onze contactpagina.

© CD&V  —  Wetstraat 89, 1040 Brussel  —  tel: 02 238 38 11  —  info@cdenv.be