Direct naar de inhoud

Het weekboek van Wanda Verdonck : Een weekje zwoegen op het kabinet

Zeven op Zeven

Een weekje zwoegen op het kabinet…


“ Kies maar iets dat je interesseert, een bank of een hoeveverwerker misschien?” Een dikke maand geleden kreeg ik te horen dat ik naar aanleiding van mijn mogelijke benoeming tot statutair ambtenaar, een ervaringsstage mocht zoeken. Even impulsief als enthousiast besloot ik om een mailtje te sturen naar de kabinetchef van landbouw en visserij, want als deskundige voor de landbouw binnen het departement landbouw en visserij ,vroeg ik me echt af wat het kabinet met de cijfers doet die ik ijverig een gans jaar verzamel in het kader van het landbouwmonitoringsnetwerk. Toen ik na het versturen van mijn mail , enkele van mijn vrienden inlichten , kon ik me niet van de indruk ontdoen dat ze mij aankeken van: “ En gij denkt dat ze daar op het kabinet tijd voor hebben?!”  Ondanks de levenswijsheid die ik van mijn ouders meekreeg ‘ een nee heb je, een ja kan je krijgen’, begon ik toch enigszins te twijfelen of mijn mailtje wel zo doordacht was. Zouden ze op het kabinet eens goed lachen met mijn vraag, om ze vervolgens te klasseren onder ongewenste mail?
De dagen verstreken, mijn onzekerheid vergrootte. Tot ik plots een telefoontje kreeg van kabinetschef Joris Relaes met de mededeling dat hij mijn vraag goed ontvangen had, en hij hier zeker op wilde ingaan. Mijn collega’s zullen bevestigen dat ik niet snel zonder woorden kom te staan, maar ik durf gerust toegeven dat ik op die moment al even snel knalrood werd als even traag mijn woorden vond. Eum, ja,eum merci…

 

Maandag 29 november 2010

Maandag 29 november was het zo ver, met enigszins knikkende knieën verliet ik mijn plattelandsdorpje om de trein richting de grote stad te nemen. Gewapend met een afgeprint plannetje zocht ik mijn weg doorheen de kasseistraatjes, vloekend op mijn anders zo geliefde hakjes. En zo begon ik mijn eerste dag op het kabinet van Kris Peeters.

Op mijn eerste dag mocht ik ter lijven de veiligheidsvoorschriften in het Europees parlement ondervinden. Even was er heisa omdat ik de foute badge bleek te hebben, maar door de hulp van kabinetsmedewerker Frans Coussement kon ik dan toch op mijn zitje in het parlement gaan zitten. In de namiddag mocht ik een vergadering met Gerlinde Verdoodt (kabinetsmedewerker plattelands –en buitenlands beleid) volgen i.v.m. een campagne over paarden veilig in het verkeer. Terug aangekomen op het kabinet maakte ik kennis met Joris Relaes, en kreeg ik ook ineens mijn eerste kabinetsopdracht mee.

Dinsdag 30 november 2010

Dinsdag vond ik al iets beter mijn weg naar het kabinet, en mocht ik al onmiddellijk mijn wandelspieren verder oefenen op weg naar het Ellipsgebouw, daar had ik een vergadering over de reflectiedag i.v.m. de varkenshouderij die vrijdag door Kris Peeters wordt georganiseerd. Na enkele planningspunten, en nog wat praktische zaken voor vrijdag te regelen, zocht ik mijn weg terug naar het kabinet door de vele straten van Brussel, weer vloekend op diezelfde hakjes. Waarom ook de doos met schoenen ergens onderaan de stapel verhuisdozen zetten?! De rest van de dag hield ik me bezig met het zoeken naar antwoorden op enkele beleidsvragen die Joris me doorspeelde.  Opvallend hoeveel tijd het vergt om een beleidsvraag te trachten beantwoorden, de juiste bronnen te vinden, en het dan nog begrijpbaar verwoorden. Ten lijve het werk van een kabinetsmedewerker ondervinden, zat dus zeker in deze stage er bij ingegrepen!.

Woensdag 1 december

Woensdag mocht ik met Joris en Minister Peeters mee naar het parlement, waar ze die dag vragen over de beleidsnota gingen beantwoorden. De ene parlementariër luisterde al wat aandachtiger naar de antwoorden dan de andere, maar de antwoorden op zich waren echt zeer goed voorbereid, gestaafd met cijfers en feiten. Het niveau van hun beleidsvragen lagen bijzonder hoog, en het is dan natuurlijk de vraag of ik datzelfde niveau kan halen met mijn klein studietje over de crisis in de varkenshouderij. In de namiddag begon ik dan maar verder te zwoegen aan mijn beleidsvragen, de tijd was ik al snel uit het oog verloren, en de teleurstelling was dan ook groot toen ik om 20 voor 8 in het station Congres arriveerde en tot de vaststelling kwam dat het station al gesloten was. Er zat niets anders op dan mijn weg verder te zoeken door de Brusselse straten. Tegen dat ik het Noordstation gevonden had, waren mijn zakken met kleingeld al leeg, een snel gekochte koffie en meegebrachte koeken aan de vele daklozen gegeven, en vooral mijn neus knalrood. Ach ja, het was rot dat ik de weg moest zoeken in de vrieskou, maar met het besef dat die mensen geen weg naar een warm huis te zoeken hadden, ebde mijn ergernis weg en maakte plaats voor intens medeleven, misschien had ik beter een rapport gemaakt over de crisis in het asielbeleid i.p.v. bij de varkens, al vrees ik dat een rapport die mensen geen warm bed zal bezorgen. Mijn koeken zullen alleszins wel gesmaakt hebben .

Donderdag 2 december 2010

Donderdag werd de beleidsnota dan weer voorgesteld aan de afdelingshoofden van het agentschap, departement en onderzoeksinstelling van landbouw en visserij.
Frans en Joris lichte de prioriteiten van 2011 toe, en zo kreeg iedereen eens de kans om te horen waar de verschillende afdelingen mee bezig zijn. Ik wist eerlijk gezegd niet dat we zoveel verschillende afdelingen hadden! Op de middag een snelle lunch met Frans en Joris om in de namiddag alweer met Frans naar het Ellipsgebouw te trekken voor een technisch overleg met het agentschap en de landbouworganisaties. ‘s Avonds maakte ik nog mijn verslag i v.m. de varkenshouderij af, bereidde ik een interview i.v.m. de melkprijs verder voor, en maakte ik mijn bureau al leeg. Plots kwam het einde van de week wel erg dichtbij!

Vrijdag 3 december 2010


Vrijdag was het dan de reflectiedag i.v.m. de varkenshouderij, georganiseerd door Minister Peeters. 22 Europese landen kwamen de situatie in hun land toelichten, en trachten structurele oplossing op Europees vlak te zoeken. ‘s Middags was het de beurt aan een honderdtal bange en bezorgde varkensboerinnen om hun zorgen aan de Minister- President mee te delen. In de namiddag ging het dialoog verder, en ook  Lars Hoelgaard van de Europese commissie kwam zijn visie brengen. Na de sprekers nog snel iets drinken, handjes schudden en weeral op weg naar het kabinet. Joris ging nog enkele uurtjes kabinetswerk tegemoet, ik trok voor de laatste keer de deur van mijn bureau toe. Met een gerust gevoel vond ik vlot de weg naar het station, wetende dat als er zulke getalenteerde mensen bij het kabinet blijven werken, mijn boeren zich echt geen zorgen hoeven te maken!
En mijn hakjes? Die hebben jammer genoeg de week op de Brusselse kasseien niet overleefd, een geluk dat ik in het weekend al eens mijn werklaarzen kan aantrekken en de verhuisdoos ondertussen uitgepakt is!

Wanda Verdonck, buitendienst Antwerpen, afdeling Monitoring en Studie

Labels: Bercy Slegers Zeven op Zeven

Reacties (1)

mgitslvvlnm Vrijdag 23 januari 2015, 16:19 Meld misbruik

sB747C wgthygabragi, [url=http://rwevdialgoik.com/]rwevdialgoik[/url], [link=http://cvjqineyowre.com/]cvjqineyowre[/link], http://ybpbydpzfhsf.com/

Reageer

Uw e-mailadres wordt nooit publiek gemaakt.
Reacties met reclame, spam of scheldpartijen worden verwijderd. Gelieve enkel te reageren op dit onderwerp, gebruik voor algemene vragen onze contactpagina.

© CD&V  —  Wetstraat 89, 1040 Brussel  —  tel: 02 238 38 11  —  info@cdenv.be